1

2

3

4

5

 

Praca dla salowych

Salowa to trudny i bardzo wymagający zawód. W prawdzie nie trzeba mieć do niego żadnego wykształcenia medycznego, ale niezbędne okazują się niesamowita siła ducha oraz ciała. Salowa zajmuje się najgorszymi posługami względem chorych w szpitalu. Musi ich przewijać, myc, ubierać, prowadzić do toalety, karmić, a także sprzątać sale i prać pościel. Dlatego też osoba na tym stanowisku powinna posiadać dużą odporność na widok i zapach krwi, rozkładającego się ciała, ekskrementów. Nie może być zbyt delikatna, mdleć czy reagować odruchem wymiotnym w drastycznych sytuacjach. Powinna też być uprzejma i miła, lecz jednocześnie nie zbyt pokorna, gdyż niektórzy pacjenci mogliby to wykorzystywać i pomiatać salową. W zawodzie tym nieodzowna okazuje się też duża energia, siła fizyczna. Chorych nie raz bowiem trzeba podnosić, aby ich umyć czy przewinąć, a to wymaga mocnych mięśni. Salowe nie zarabiają zbyt wiele, a na pewno bardzo się w pracy męczą fizycznie i psychicznie. Odbywa się tez nie tylko w ciągu dnia, ale często również w ciągu nocy. Wiele salowych jednak mimo wszystko lubi swoją pracę. Jest to bowiem zajęcie na pewno niezwykle potrzebne i satysfakcjonujące, które pozwala zrobić coś pożytecznego dla innych, pomóc tym, którzy szczególnie tego potrzebują. Nic więc dziwnego, że wiele salowych pełni swoje obowiązki z zadowoleniem, a przynajmniej z duża odpornością na negatywne strony tej profesji.

Praca dla laryngologa

Laryngolodzy są bardzo potrzebni w społeczeństwie. Wiele osób cierpi bowiem na schorzenia, które leczą właśnie laryngolodzy, to jest na wszelkiego rodzaju problemy z uszami, z układem oddechowym i zatokami. Do laryngologa zgłaszają się często osoby, które notorycznie się przeziębiają, zapadają na anginy, zapalenia oskrzeli i płuc oraz tchawicy czy gardła. Laryngolog diagnozuje problem i proponuje konkretne rozwiązanie – operacje usunięcia migdałków, leczenie zatkanych zatok lub jakiś mocny antybiotyk, a później kurację wzmacniająca florę bakteryjną. Czasami też do laryngologa udają się osoby z konkretnym problemem, jak woda w uszach. Rzecz jasna, pacjentami laryngologów są głownie dzieci, gdyż to one najczęściej mają problemy z przeziębieniami, grypami, zapaleniami uszu, zatok i narządów układu oddechowego. Ludzie w sile wieku i starsi rzadziej korzystają z pomocy laryngologa, aczkolwiek i im się to czasami zdarza. Laryngolodzy pracują w wielu przychodniach rejonowych i szpitalach, lecząc zarówno lekkie przypadki, jak i te poważne, wymagające interwencji chirurgicznej. Wielu z nich ma też prywatne gabinety, w których przyjmują pacjentów w wielkiej wygodzie i komforcie, bez pośpiechu, który niestety często okazuje się nieunikniony w szpitalu czy przychodni rejonowej. Laryngolodzy bardzo dobrze zarabiają. Ich praca jest też o tyle wygodna, ze rzadko są wzywani do nagłych przypadków. Z reguły umawiają się z pacjentami na operację z wyprzedzeniem.

Sport wśród seniorów

Powszechnie mówi się, że sport to zdrowie. Zachęca się do jego uprawiania głownie dzieci i młodzież, gdyż aktywność ruchowa sprzyja dotlenieniu mózgu, prawidłowej postawie ciała i brakowi nadwagi oraz ogólnej sprawności ciała, jego zwinności, szybkości, wytrzymałości, odporności. Jednak ruch jest wskazany także dla osób w wieku średnim i starszym. Być może potrzebują go nawet bardziej, aniżeli ludzie młodzi. U seniorów bowiem pojawia się wiele różnorodnych problemów zdrowotnych, bolą ich plecy, wiotczeją mięśnie, szwankuje układ pokarmowy, pojawiają się zmarszczki, siwizna i łysienie, zaś sport, przynajmniej do pewnego stopnia, może pomóc zaradzić tym problemom. Starsze osoby, które przynajmniej trzy godziny w tygodniu spędzają na siłowni, rowerze, rolkach, joggingu, czy chociażby na spacerze, na ogół są pogodniejsi, bardziej odprężeni i odstresowani, co sprzyja rozluźnieniu mięśni pleców i brzucha. Maja mniejsze problemy z kręgosłupem, zmniejszają się u nich takie dolegliwości, jak wzdęcia i zaparcia oraz zgaga, a tym samym spada masa ciała. Dotleniona skóra i włosy wolniej ulegają procesom starzenia, zmniejsza się cellulit, zmarszczki czy siwizna postępują wolniej, włosy przestają wypadać. Dlatego też sport wśród starszych osób jest bardzo wskazany. Pozwala nie tylko poprawić stan zdrowia i samopoczucie, ale też wyrzucić życie o kilka lat. Zachęcajmy więc do aktywności swoich rodziców i dziadków.

Jak dbać o włosy

Piękne, zdrowe włosy to marzenie wielu osób. Zarówno panie, jak i panowie dążą do tego, aby mieć bujną czuprynę zdrowych, mocnych włosów. W przypadku panów ta dbałość jest tym bardziej uzasadniona, gdyż ich włosy są słabsze, bardziej skłonne do siwienia i łysienia. Rzecz jasna, to, jak mocne i gęste są nasze czupryny, w dużej mierze zależy od naszych genów. Jednak dbałość o czuprynę również może bardzo pomóc w poprawie wyglądu naszej fryzury. Przede wszystkim, należy się zdrowo odżywiać, aby skóra, w tym skóra głowy, była dobrze odżywiona, podobnie jak cebuli włosów. W tym celu warto spożywać dużo marchwi, orzechów, kiełków, jak również zdrowych tłuszczy roślinnych, zwłaszcza oliwy z oliwek, pestek słonecznika i dyni, ziarenek sezamu. Ważna jest też codzienna pielęgnacja włosów. Należy je każdego dnia przynajmniej dwa razy przeczesać, można też je dłużej szczotkować, aby nabrały puszystości i połysku. Myć głowę można codziennie lub co drugi czy trzeci dzień, w zależności do tego, na ile nasze włosy się przetłuszczają i czy uprawiamy dużo sportów, przez które nasze włosy by się pociły. Jeżeli chodzi o takie zabiegi, jak lakierowanie włosów, ich suszenie, farbowanie i kręcenie, to są one niezdrowe i warto ich unikać, a przynajmniej ograniczać, zwłaszcza gdy ma się szczególnie słabe włosy. Można też stosować specjalne środki przeciwko łysieniu, łupieżowi, przetłuszczaniu włosów. W zasadzie każdy typ włosów powinien mieć odrębny szampon i odżywkę.

Dieta na lepszą przemianę materii

Wiele osób boryka się ze zbyt wolną przemianą materii, a co za tym idzie z takimi problemami, jak wzdęcia, zaparcia, nadwaga. Sposobem na tą dolegliwość jest na pewno sport, który pomaga pobudzić do pracy mięśnie układu pokarmowego, a przy tym spala nadmiar tłuszczyku. Szczególnie pomocne okazują się ćwiczenia aerobowe, jak bieganie, pływanie, jazda na rowerze i rolkach, gimnastyka. Rzecz jasna, wiele zależy też od diety. Gdy borykamy się z problemami trawiennymi, najlepiej zaniechać spożywania słodyczy i słonych przekąsek, fast foodów oraz słodzonych i gazowanych napojów. Lepiej jeść więcej warzyw i owoców, a także orzechów, roślin strączkowych i produktów pełnoziarnistych. Wszystkie one, poza zdrowym białkiem, tłuszczem i węglowodanami, zawierają też wiele witamin i minerałów, które pomagają w trawieniu, a także sporo błonnika pokarmowego, który wspomaga pracę żołądka, wątroby i jelit, usuwając z nich resztki niestrawionego dotąd jedzenia oraz toksyny. Ważne okazuje się tez to, aby jeść więcej rano, a mniej wieczorem, gdyż w ciągu dnia organizm zaczyna coraz wolniej trawić pokarmy. Gdy poprawi nam się przemiana materii, nie tylko będziemy czuć się lżejsi, nie tylko schudniemy, pozbędziemy się tłustej cery i wypadających włosów, ale też poczujemy się znacznie lepiej psychicznie. Dlatego też warto się postarać o to, aby nasz układ pokarmowy funkcjonował bez zarzutu. Z pewnością odczujemy bardzo duża różnicę na plus.

Jak zachęcać dziecko do sportu

Warto zachęcać dziecko do sportu, gdyż jest on bardzo zdrowy dla ciała i ducha młodej osoby. Aktywność ruchowa pomaga wyeliminować wady postawy, wzmacnia kości i mięśnie, buduje siłę, kondycję, szybkość i odporność, rzeźbi sylwetkę, nie dopuszczając do pojawienia się nadwagi, a także odpręża, relaksuje i przyczynia się podniesienia poczucia własnej wartości. Najlepiej ćwiczyć razem z dzieckiem, aby widziało, ze również dorośli mają dobre nawyki pod tym względem i starało się ich naśladować. Dobrym pomysłem jest robienie codziennie rano półgodzinnej gimnastyki oraz półgodzinnego joggingu. Taka dawka ruchu przed szkołą pomoże młodej osobie nabrać pozytywnej energii na cały dzień. Warto też zapisać dziecko na jakieś popołudniowe zajęcia sportowe, oczywiście wybierając takie, które będą je interesowały i sprawiały mu przyjemność. Mogą to być lekcje pływania czy gry w siatkówkę, mogą to być zajęcia ze sztuk walki czy tańca. Aktywizując dziecko, z pewnością przyczynimy się do jego prawidłowego, harmonijnego rozwoju psychofizycznego. Ponadto warto też aktywizować młodą osobę podczas weekendów i wakacji, zabierać ją na długie wycieczki rowerowe czy w góry, a przynajmniej na długie spacery. Na pewno nie należy dziecka zmuszać do aktywności, narzucać mu jakiś rekordów, które musi ono pobić. Sport powinien być dla młodej osoby relaksem, a nie przykrym obowiązkiem i źródłem stresu. Narzucona aktywność bowiem szybko dziecku zbrzydnie.

Wady postawy wśród dzieci

Wśród dzieci niestety wady postawy wcale nie należą do rzadkości. Wręcz przeciwnie, są bardzo popularne. Skrzywienie kręgosłupa bywa wrodzone, znacznie częściej jednak jest to choroba nabyta. Stanowi ona wynik siedzenia w niesymetrycznej, niewyprostowanej pozycji, zwłaszcza, gdy utrzymuje się ta postawę przez długie godziny, podczas nauki w szkole i w domu, podczas oglądania telewizji czy grania na komputerze. Wadom postawy sprzyja też brak ruchu. Na szczęście, u dzieci można takie schorzenia łatwo skorygować, gdyż ich ciała są jeszcze bardzo giętkie i łatwo mogą zmieniać swój kształt. Warto zatem rozpocząć terapię jak najwcześniej. Przede wszystkim, należy zacząć pilnować tego, aby siedzieć prosto, ze stopami opartymi na podłodze czy na jakimś lekkim podwyższeniu, z plecami opartymi i nie zgarbionymi. Warto też zapisać dziecko na zajęcia z gimnastyki korekcyjnej, podczas których wykonuje się głównie ćwiczenia wzmacniające plecy. Tego rodzaju zajęcia odbywają się zarówno w sali gimnastycznej, jak tez na basenie. Pływanie okazuje się szczególnie zbawienne dla wad postawy, zatem warto zachęcać dziecko do uprawiania tego sportu. Rzecz jasna, najlepiej jednak nie poprzestać na wysłaniu dziecka na gimnastykę korekcyjną, lecz zachęcać je, aby ruszało się też w czasie wolnym, jeździło na rowerze i łyżwach, grało w piłkę czy chociaż spacerowało. Im więcej ruchu, tym ładniejsza postawa ciała. Można też zapisać dziecko na lekcje tańca, które również poprawiają postawę i pięknie rzeźbią sylwetkę.

Duża łamliwość kości

Niektórzy ludzie przez całe życie ani razu nie doznali złamania czy pęknięcia kości lub też zdarzyło im się to tylko raz, podczas jakiegoś poważnego wypadku, na przykład, gdy wpadli pod samochód czy zostali poważnie pobici. Inni natomiast mają bardzo łamliwe kości i co chwilę noszą gips na nodze, ręce czy obojczyku. Zwłaszcza starsze osoby posiadają dużą skłonność do złamań, gdyż chorują na osteoporozę. W ich przypadku tego typu uszkodzenia goją się też wolniej, niż u ludzi młodych, których organizm ma dużą zdolność regeneracji. Dlatego też wszystkie osoby o słabych kościach, a zwłaszcza seniorzy, powinni się starać po prostu nie dopuścić do złamania. Powinni oni zaniechać uprawiania ekstremalnych sportów, zimą chodzić po śniegu w solidnych, nie ślizgających się butach, a przy tym dbać o dietę bogatą w wapno. Wapno znajdziemy w mięsie i nabiale, ale nie tylko, dlatego też przy diecie wegetariańskiej można zachować odpowiedni poziom tego składnika w organizmie. Wegetarianie, aby uzupełnić wapno, jedzą na przykład orzechy, a zwłaszcza migdały. Zawarte w nich wapno, a także witaminy A, E i zdrowe tłuszcze pomagają budować silniejsze kości. Ponadto osoby o dużej łamliwości kości nie mogą zapomnieć o spożywaniu warzyw i owoców, które także przyczyniają się do poprawy stanu tkanki kostnej. Szczególnie polecana jest kapusta, marchew, buraki, jabłka. Można też pić wapno w tabletkach, rozpuszczane w wodzie, a także przyjmować jakieś suplementy diety zawierające różnorakie witaminy i minerały. Z pewnością wzmocnią one organizm.

Problemy z ząbkowaniem

Niemowlęta w wieku kilku miesięcy zaczynają ząbkować. Jest to bardzo trudny okres zarówno dla nich samych, jak też dla ich rodziców czy opiekunów. Niemowlęta, odczuwając swędzenie dziąseł, przez które przebijają się zęby, stają się bardzo nerwowe, marudne, wciąż płaczą. Aby ulżyć ich cierpieniu warto im smarować dziąsła specjalnymi maściami. Trzeba też okazać cierpliwość i wyrozumiałość, gdyż dziecko w tym okresie bardzo cierpi i nie rozumie, co się z nim dzieje, nic zatem dziwnego, ze reaguje płaczem, gdyż w inny sposób nie potrafi komunikować swoich uczuć. W czasie ząbkowania niemowlak może też gorączkować. Nie należy panikować z tego powodu, lecz dobrze jest zabrać dziecko do lekarza, aby upewnić się, czy podwyższona temperatura na pewno wynika z wyrastania zębów, czy też jest objawem jakiejś infekcji. Po kilku miesiącach, gdy dziecko ma już wszystkie mleczne ząbki, można odetchnąć z ulgą. Nie tylko staje się ono pogodniejsze i pozwala przespać swoim opiekunom noc, nie płacząc i nie marudząc, ale też może zacząć jeść stałe pokarmy, jak gotowane warzywa, tarte jabłuszko, chleb bez skórki, biszkopty, banany. Niebawem zaś maluch zacznie się uczyć mówić. Aby jak najszybciej zacząć utrwalać w dziecku zasady przestrzegania higieny, warto już około pierwszego roku życia kupić mu szczoteczkę do zębów oraz jakąś smaczną, owocową pastę. Dobrze jest myć dziecku ząbki po każdym posiłku, wyrabiając w nim ten pozytywny nawyk.

Dieta dorastającego dziecka

Gdy mamy pod opieką dorastające dziecko, pragniemy z pewnością zapewnić mu jak najlepsze warunki rozwoju. W tym celu powinniśmy urządzić mu wygodny, jasny pokój, stanowiący idealne miejsce nauki oraz wypoczynku, jak też zachęcać je do uprawiania sportów. Nie można tez zapomnieć o pożywnej diecie dla nastolatka. W okresie między dziesiątym o dwudziestym rokiem życia rozwija się on bowiem bardzo intensywnie, gwałtownie rośnie, przyrasta mu szybko tkanka tłuszczowa, zwłaszcza u dziewcząt oraz tkanka mięśniowa, zwłaszcza u chłopców. Młoda osoba zużywa mnóstwo energii nie tylko na swój rozwój fizyczny, ale tez umysłowy, jej mózg energicznie pracuje, chłonie ona nowe informacje, uczy się nowych rzeczy. Dlatego też należy zapewnić dziecku odpowiednią ilość węglowodanów, dających mnóstwo energii, a także białka budującego mięśnie i kości, jak też zdrowych tłuszczów, witamin i minerałów, które są niezbędne dla prawidłowego rozwoju ciała i mózgu. Należy zachęcać dziecko, aby przed wyjściem do szkoły spożywało duże śniadanie, najlepiej składające się głownie z bogatych w węglowodany produktów pełnoziarnistych, warzyw i owoców. Później dziecko powinno zjeść jeszcze drugie śniadanie w szkole, ciepły, domowy obiad, a także lekki podwieczorek i kolację. W tych dwóch ostatnich posiłkach powinno dominować białko. Nie należy karmić dziecka słodyczami ani fas foodami. Lepiej dawać mu świeże surówki, zupy jarzynowe, orzechy.